Pagi yg indah.....sbb ari ni keje n esk cuti lg he he he..takde la monday blues arini....cerita weekand di KL...kalo kat cni takde benda lah yg bleh buat sy happy kecuali therapy he he he...selagi duk kat cni nmpak gayanya tk bleh nk menyimpan la...asik simpan kat sogo n Jln TAR...mlm td plak berjemaah ngan tie kat KLCC...ingtkan nk p bebuka je kat ctu...last2 lalu vincci tgh sale gila2..apa lagi melabur lagi la den kat ctu...sejak duk cni duit keluar cam air....adoiii camne la nk control kalo asik nmpak benda cantik je depan mata..kalo tk beli bimbang nyesal plak...nnti tak beleh tido asik teringat je..dah la tgh sale..mana nk dpt harga camtu kalo time tkde sale...pas beli rasa gak menyesalnyer..membazir jer aku ni (dalam hati)...tp pastu bila jumpa lg yg bekenan beli lg hadoiii...camne nk control nih!
.
Mlm td pas balik dari KLCC sempat gak terawih walau pon sensorang...x pe lah x berjemaah pon janji buat jugak drp tk buat langsung....mohon pada Allah moga dipermudahkan utk sy melaksanakan ibadah utk 10 mlm terakhir nnti...mkin nk abis puasa ni dugaan makin kuat...housemate asik ajak bebuka kat luar jer...pas bebuka merayap buat therapy...blk2 bdan dh letih...hari tk letih smpt la solat terawih..kalo dh letih tk de dh nk buatnyer...jgn la terus-terusan mcm ni...Ramadhan bukan selalu dtg...nk tunggu Ramadhan yg seterusnya belum tentu berkesempatan atau tidak...kalo Tuhan nk ambik nyawa ni...takde la markah utk Ramadhan seterusnya...hmmm...bercakap pasal mati nih..tahu jer bila2 masa Allah bleh ambik nyawa tp tak sedar2 lg...still buat benda2 yg Allah tak suka...ntah la...Ya Allah....matikan aku dalam keimanan...aminnnnn
.
Makin dkt nk balik kg ni makin berdebar rasa hati...nk menjawab ngan bunda lg nih...kuat ke tak kuat hati sy...hrp2 bleh menepis lah peluru2 psikologi drp pihak2 yg terlibat...tanya pada hati? ttp dgn jwpn yg sama..sbb itu yg sy rasa...tp kalo tanya takdir sy tk pasti apa jawapannya....biar apa pon sy mohon dikurniakan keredhaan utk setiap apa yg ditakdirkan...
.
Kalo tanya pada hati dan jiwa (macam cite geng surau kat oasis plak!)...still utk dia....masih menanti tp tak tahu sampai bila...tk pasti penantian itu suatu yg sia2 atau ada ganjarannya...doa senantiasa dipanjatkan buat Yang Maha Esa agar dipermudahkan segala2 dan dibukakan jalan...namun masih buntu untuk mencari usaha yg bagaimana harus dilakukan....sy tak mahu lg mempertikaikan kenapa Allah pertemukan sy dgn dia di saat sy telah membuat keputusan...sbb sy yakin Allah pasti ada sebabnya...tidak pernah DIA dtgkan sesuatu itu dgn sia-sia..melainkan dgn hikmahnya...
No comments:
Post a Comment